Ο ρόλος του υπερηχογραφήματος στην διαγνωστική διερεύνηση της ασβεστοποιού τενοντίτιδος του ώμου

Η ασβεστοποιός τενοντίτιδα ή ασβεστοποιός τενοντοπάθεια αποτελεί μία «φλεγμονώδης» κατάσταση της άρθρωσης του ώμου που χαρακτηρίζεται από την εναπόθεση κρυστάλλων κυρίως φωσφορικού ασβεστίου (υδροξυαπατίτου) μέσα ή στην περιοχή γύρω από το τενόντιο στροφικό πέταλο (κυρίως στον υπερακάνθιο  και στον υπακάνθιο τένοντα) με αποτέλεσμα την διόγκωση, και τον χημικό ερεθισμό αυτού. Το φαινόμενο προσβάλλει συνήθως άτομα 30-60 ετών. Το αίτιο συνήθως είναι άγνωστο. Είναι πιθανόν  διάφοροι παράγοντες όπως το συνεχές μικρότραυμα, η συνυπάρχουσα εκφύλιση, η «μη ορθή» χρήση του άκρου ιδίως στην εκγύμναση, η ηλικία καθώς και ορμονικές διαταραχές όπως π.χ. ΣΔ, υποθυρεοειδισμός, να υπεισέρχονται στην παθοφυσιολογία του φαινομένου. Υπάρχουν συχνές υφέσεις και εξάρσεις του άλγους, ενώ το κυριότερο σύμπτωμα είναι το νυκτερινό άλγος και επακόλουθα η αφύπνιση του ασθενούς.

Η διαγνωστική προσπέλαση περιλαμβάνει την  με απλή ακτινογραφία ώμου, τον υπερηχογραφικό έλεγχο, από εξειδικευμένο ακτινολόγο με γνώση και εμπειρία στο μυοσκελετικό σύστημα και επίσης με έλεγχο με μαγνητική τομογραφία τουλάχιστον σε κάποιες των περιπτώσεων. Οι επασβεστώσεις του τενοντίου στροφικού πετάλου του ώμου διακρίνονται στην ακτινογραφία όταν είναι αρκετά «πυκνές»-ακτινοσκιερές και αρκετά μεγάλες για να απεικονιστεί. Η μαγνητική τομογραφία είναι εξέταση κατά την οποία «χαρτογραφούνται» οι  επασβεστώσεις και επισημαίνεται  η συνοσηρότητα της ανατομικής περιοχής.

Το υψηλής ανάλυσης-δυναμικό υπερηχογράφημα είναι μια ευαίσθητη, ανώδυνη και οικονομική απεικονιστική  μέθοδος για τη διάγνωση της κατάστασης με την οποία διακρίνονται  ακόμη και μικρές εστίες ασβεστίου, επισημαίνεται η ακριβής θέση, το μέγεθος και προπάντων η σύσταση των αποτιτανώσεων (συμπαγής σαν κέλυφος στις φάσεις της εναπόθεσης-ηρεμίας ή σαν σκόνη ή γάλα – στην φάση της απορρόφησης: εξαιρετικά ερεθιστική-επώδυνη  για τον εξεταζόμενο- δεν εκτιμάται πάντα σωστά με τις υπόλοιπες απεικονιστικές μεθόδους). Επιπρόσθετα,  εκτιμάται η «ενεργότητα» της «φλεγμονώδους» κατάστασης (με την εφαρμογή Power Doppler) και εντοπίζονται συνυπάρχουσες αλλοιώσεις των παρακείμενων μαλακών μορίων του ώμου (κυρίως βλάβες των τενόντων).

Τέλος, το υψηλής ανάλυσης-δυναμικό υπερηχογράφημα προσφέρει την δυνατότητα άμεσης σύγκρισης με τον ετερόπλευρο ώμο και είναι η καταλληλότερη μέθοδος εξέτασης στην «οξεία» φάση του συνδρόμου, όπου ο ασθενής δεν μπορεί εύκολα να σταθεροποιήσει για ικανό χρονικό διάστημα την πάσχουσα άρθρωση σε μία συγκεκριμένη θέση, λόγω του έντονου άλγους. Επίσης άλλες διαγνωστικές μέθοδοι, όπως η Μαγνητική Τομογραφία, μπορεί προσφέρουν ελαφρώς μεγαλύτερη ακρίβεια αλλά δεν είναι απαραίτητες για την τελική διάγνωση και έχουν σαφώς μεγαλύτερο κόστος (επιβαρύνεται τόσο ο εξεταζόμενος όσο και το εθνικό σύστημα υγείας).

Το ιατρείο μας διαθέτει την απαιτούμενη εμπειρία και γνώση για την διερεύνηση του συνδρόμου με την μέθοδο του δυναμικού υπερηχογραφήματος υψηλής ευκρίνειας πάντα σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες και τα πρωτόκολλα της διεθνούς βιβλιογραφίας.